« Legio Patria Nostra »

Accueil › In memoriam › Hilmar Krickhahn

Hilmar Krickhahn

✦

Od Kriegsmarine do 2e REP · spadochroniarz Legii · 1947–1963

Version française →

Hilmar Krickhahn — portret z czasów Indochin, z brevetem spadochronowym i baretkami (archiwum rodzinne)
Urodzony13 kwietnia 1928, Kilonia (Niemcy)
Zmarłsierpień 1989
W Legii6 X 1947 – 1 I 1963 (zaciąg: Konstantyna)
JednostkiDCRE · 1er BEP · 3e BEP / 3e REP · 2e REP
Stopieńadjudant Legii, później adjudant-chef
Brevet paranr 31 918 · 20 sierpnia 1948
Ranydwukrotnie ranny w Indochinach (1950, 1951)
Najwyższe odznaczenieKawaler Legii Honorowej (1983)

Hilmar Peter August Krickhahn to „Tata Michela”, którego zdjęcia i dokumenty od kilku dni publikujemy przy notce o 3e REP. Dzięki synowi, Michelowi, znamy już jego imię, nazwisko i całą drogę: od piętnastoletniego elektryka Kriegsmarine, przez wszystkie spadochronowe jednostki Legii lat 50., po Legię Honorową. To życiorys, w którym jak w soczewce widać całą epokę spadochroniarzy Legii — Indochiny, Algierię i rok 1961.

Jego pułki · odznaki z epoki

Kliknij odznakę, aby przejść do notki o jednostce. Odznaki: 1er RE — ze zbiorów Pawła Adamczyka (MyViMu); BEP — fot. i opis: Collecting French Foreign Legion Badges, za zgodą autora.

Życiorys

Chłopak z Kilonii

Urodził się 13 kwietnia 1928 roku w Kilonii, portowym mieście nad Bałtykiem. W 1943 roku, mając zaledwie 15 lat, trafił do szkoły Kriegsmarine jako uczeń elektryk. Pod koniec wojny bronił kieszeni Royan — niemieckiej twierdzy na atlantyckim wybrzeżu Francji, która skapitulowała dopiero w kwietniu 1945 roku — i dostał się do francuskiej niewoli.

Legia i spadochron

6 października 1947 roku w Konstantynie zaciągnął się do Legii Cudzoziemskiej na pięć lat. Po przejściu przez zbiorczy skład pułków cudzoziemskich (DCRE) w Sidi bel Abbès trafił do jednej z kompanii konnych (compagnie montée) w Maroku. Gdy w lipcu 1948 roku Legia zaczęła tworzyć własne bataliony spadochronowe, zgłosił się na ochotnika: 1 lipca 1948 roku — w dniu powstania batalionu — był już w 1er BEP. Brevet spadochronowy nr 31 918 otrzymał 20 sierpnia 1948 roku. Pierwszą jednostką spadochronową Legii była kompania spadochronowa 3e REI, utworzona kilka miesięcy wcześniej.

Indochiny — dwie rany

W listopadzie 1948 roku batalion wylądował w Indochinach. 16 maja 1950 roku pod Phu Ly (rejon Hanoi) Hilmar został ranny kulą w lewe ramię — według dziennika batalionu przypadkowym strzałem — kilka miesięcy przed tragedią na drodze RC4, gdzie 1er BEP przestał praktycznie istnieć. Wrócił do odtworzonego batalionu i 7 czerwca 1951 roku w Tonkinie ponownie został ranny, tym razem odłamkami pocisku moździerzowego. W 1952 roku walczył w obozie warownym Na San; syn rozpoznał go na zdjęciu obsługi moździerza. Za Indochiny otrzymał m.in. cytację do rozkazu armii (31 V 1952) i dwa Krzyże Wojenne TOE. Kolejne awanse przychodziły szybko: starszy legionista (1950), kapral (1951), sierżant (1952).

3e BEP, 3e REP i nowy pułk

Od 4 lipca 1953 roku służył w 3e BEP w Algierii, a gdy 1 września 1955 roku batalion przekształcono w 3e REP, został w nim aż do rozwiązania pułku 30 listopada 1955. Następnego dnia, 1 grudnia 1955, był już w nowo utworzonym 2e REP — znów od pierwszego dnia. W 1954 roku ożenił się, w 1956 otrzymał obywatelstwo francuskie i Medal Wojskowy (Médaille militaire) Zachowało się też zdjęcie, na którym niesie sztandar w poczcie sztandarowym. Codzienność pułku w tamtych miesiącach opisuje oryginalny dziennik działań 3e BEP / 3e REP.

W 1955 roku zaproponowano mu przejście do nowo tworzonej armii zachodnioniemieckiej (Bundeswehry). Odmówił. Rodzina zapamiętała jego słowa:

„On ne peut pas changer d’armée tout le temps.”— „Nie można ciągle zmieniać armii.” (wspomnienie syna)

W Legii żartowano wtedy, jak przypomina Tartiflette Du Deuxième REP: „On a réussi à mettre des képis ronds sur des têtes carrées” — „udało się włożyć okrągłe kepi na kwadratowe głowy”.

Algieria i rok 1961

Z 2e REP przeszedł całą wojnę w Algierii; w 1957 roku otrzymał cytację do rozkazu pułku, a 1 lipca 1959 roku awansował na adjudanta. Po puczu generałów w kwietniu 1961 roku, w który 2e REP był wciągnięty, dowództwo rozpoczęło czystki wśród „dysydentów”. Hilmar postanowił odejść: 5 grudnia 1961 roku opuścił pułk, a 1 stycznia 1963 roku został skreślony z ewidencji Legii i przeszedł do armii regularnej (według adnotacji w dokumentach — 57e RI w Sarrebourgu).

Honor

Dosłużył się stopnia adjudant-chef. Był kawalerem Orderu Narodowego Zasługi, posiadaczem Medalu Wojskowego, a w 1983 roku został kawalerem Legii Honorowej — z czego, jak wspomina syn, był bardzo dumny. Zmarł w sierpniu 1989 roku, kilka miesięcy przed upadkiem muru berlińskiego, którego nie było mu dane zobaczyć.

Przebieg służby

  • 13 IV 1928Urodziny w Kilonii
  • 1943Szkoła Kriegsmarine — uczeń elektryk (15 lat)Kriegsmarine
  • 1944–1945Obrona kieszeni Royan, niewolaKriegsmarine
  • 6 X 1947Zaciąg do Legii w Konstantynie (na 5 lat)
  • 27 I 1948DCRE — Sidi bel Abbès; III–V 1948 kompania konna w MarokuDCRE
  • 1 VII 19481er BEP — od dnia utworzenia batalionu1er BEP
  • 20 VIII 1948Brevet spadochronowy nr 31 918
  • 13 XI 1948Przybycie do Indochin
  • V 1950Ranny kulą w lewe ramię (wg JMO 1er BEP — przypadkowy strzał), 17 V ewakuowany do bazy tyłowejrana
  • 4 XI 1950CPLE* — przydział przejściowy
  • 1951Powrót do odtworzonego 1er BEP1er BEP
  • 7 VI 1951Ranny odłamkami moździerza — Tonkinrana
  • 1952Na San; 31 V 1952 cytacja do rozkazu armii1er BEP
  • 4 VII 19533e BEP — Algieria3e BEP
  • 1 IX 1955Batalion staje się 3e REP3e REP
  • 1 XII 19552e REP — od dnia utworzenia pułku2e REP
  • 1956Obywatelstwo francuskie, Medal Wojskowy
  • 29 VIII 1957Cytacja do rozkazu pułku (Algieria)2e REP
  • 1 VII 1959Awans na adjudanta2e REP
  • 5 XII 1961Odejście z 2e REP po puczu
  • 1 I 1963Skreślony z ewidencji Legii — armia regularna
  • 1 X 1964Adjudant-chef
  • 1983Kawaler Legii Honorowej
  • VIII 1989Zmarł

* CPLE — skrót z książeczki wojskowej, odczyt do potwierdzenia (prawdopodobnie kompania przejściowa Legii). Daty według książeczki wojskowej (1er RE), wyciągu BCAAM z Pau (1990) i brevetu. Rodzina pamięta nieco inne daty awansów (adjudant 1962, adjudant-chef 1969 — po amnestii); podajemy daty z dokumentów.

Stopnie

  • Starszy legionista1 IX 1950
  • Kapral1 V 1951
  • Sierżant1 XII 1952
  • Sierżant-szef1 XII 1955
  • Adjudant1 VII 1959
  • Adjudant-chef1 X 1964

Odznaczenia i cytacje

  • Legia Honorowa — kawaler (1983)
  • Médaille militaire — Medal Wojskowy (JO 29 VII 1956)
  • Ordre national du Mérite — kawaler
  • Croix de guerre TOE ze srebrną gwiazdą
  • Croix de guerre TOE z brązową gwiazdą
  • Croix de la Valeur militaire ze srebrną gwiazdą
  • Médaille coloniale z okuciem „Extrême-Orient”
  • Médaille commémorative kampanii w Indochinach
  • Médaille commémorative AFN (Afryka Północna)

Cytacje: do rozkazu armii (31 V 1952), do rozkazu dywizji (1952) i do rozkazu pułku (29 VIII 1957) — dwie za Indochiny, jedna za Algierię.

W dziennikach działań (JMO)

Jego nazwisko pojawia się w dziennikach działań batalionów, w których służył — często przekręcone przez pisarza sztabowego. Kolejne strony z jego nazwiskiem zapowiedział autor zbioru JMO; będziemy je dodawać.

JMO 1er BEP · maj 1950 · Tonkin

„Pertes amies : Le Légionnaire KRUCHAHN (2ème compagnie) est blessé accidentellement par balle.” — „Straty własne: legionista Kruchahn (2. kompania) ranny przypadkowo kulą.” Dwa dni później, 17 maja: „Les Légionnaires CIANSELLI (1e Cie) et KRICKAN (2e Cie) évacués du Bataillon regagnent la Base Arrière” — ewakuowany do bazy tyłowej. To ta sama rana, którą jego książeczka wojskowa notuje pod datą 16 maja 1950: kula w lewe ramię. Nazwisko zapisano dwa razy, za każdym razem inaczej.

JMO 1er BEP · awans na kaprala · 1951

Na liście awansów batalionu — „Par Ordre du Corps N° 12 sont nommés au Grade de Caporal” — figuruje „KRICKHAU Wilmar, 1ère Classe”. To Hilmar: starszy legionista (1re classe) od 1 IX 1950, według książeczki wojskowej awansowany na kaprala 1 maja 1951 roku. Tym razem pisarz przekręcił i nazwisko, i imię.

Archiwum rodzinne · dokumenty

Brevet spadochronowynr 31 918 z 20 VIII 1948 — odpis wydany w Pau w 2017
Książeczka wojskowa · s. 11er Régiment étranger: stan cywilny, przydziały, cytacje, odznaczenia
Książeczka wojskowa · s. 2Rany, kampanie, skreślenie z ewidencji 1 I 1963
Wyciąg ze służby (BCAAM Pau, 1990)Kampanie 1948–1953 i rany w Indochinach
Kartka pamiątkowa, 1956Brevet i odznaki 1er, 2e i 3e BEP

Kliknij dokument, aby go powiększyć. Dane adresowe i rodzinne zostały zamazane.

Galeria zdjęć

Młodzi rekruci Kriegsmarine, ok. 1943–1944 — zdjęcie z albumu rodzinnego
Skok ze spadochronem z samolotu nr 095 (francuski Ju 52 — AAC.1 Toucan) — fotografia z rodzinnego archiwum
1er BEP — obsługa moździerza w Na San, 1952; Hilmar u góry po prawej
Poczet sztandarowy — Hilmar niesie sztandar (w środku, w ciemnym kepi)
1956 — gratulacje generała; Hilmar z prawej, z epoletami i medalem na piersi
Portret z brevetem spadochronowym (koloryzowany)

Zdjęcia, dokumenty i wspomnienia udostępnił syn, Michel — merci ! Anegdota o kepi: Tartiflette Du Deuxième REP. Opracowanie: Sekcja Historyczna Stowarzyszenia.

📄 Wersja francuska do pobrania (PDF)

In memoriam · Losy legionistów