2^e REP 2^e Régiment étranger de parachutistes

Emblematy · Insignes

Emblemat pułku to trójkąt z granatem Legii, skrzydłem spadochroniarzy i skrzydlatym smokiem z Annamu (Wietnam Środkowy) — symbolem najkrwawszego okresu w dziejach jednostki, wojny w Indochinach. Wzór powstał w 1949 roku dla 2^e BEP. Odznaka noszona jest na skórzanej zawieszce przy prawej kieszeni munduru, a na berecie legioniści 2^e REP noszą tzw. dextrochère — uzbrojone ramię wychodzące ze skrzydła.

Kompanie

Rodowód

Odznaki z archiwum Sekcji Historycznej Stowarzyszenia.

Historia

2^e REP uważany jest za bezpośredniego spadkobiercę 2^e BEP, ale w istocie jest kontynuatorem dokonań wszystkich jednostek spadochronowych Legii — od pierwszej kompanii spadochronowej 3^e REI, przez słynne bataliony z Indochin (1^er, 2^e i 3^e BEP), po 1^er REP z Algierii.

Pierwsza kompania spadochronowa Legii — 1948

1 kwietnia 1948 roku zaledwie 23-letniemu porucznikowi Morinowi powierzono utworzenie w Indochinach kompanii spadochronowej 3^e REI (CP 3^e REI) — pierwszej jednostki powietrznodesantowej Legii Cudzoziemskiej. Zgłaszali się do niej ochotnicy z 3^e REI, ale też z 2^e REI i 13^e DBLE. Stacjonująca w Hanoi kompania już pod koniec kwietnia wykonała pierwszy desant, walczyła pod Son Tay, w rejonie Gia Loc, w Cao Bang i w delcie Tonkinu. Rozwiązana 31 maja 1949 roku, weszła w skład 1^er BEP. W ciągu roku straciła 6 zabitych i 27 rannych, w tym dowódcę, i była pięciokrotnie wyróżniona w rozkazach.

Bataliony spadochronowe — BEP

1^er BEP sformowano 1 lipca 1948 roku w obozie Chamisis koło Sidi Bel Abbès. 2^e BEP utworzył 1 października 1948 roku w Sétif kapitan Solnon; batalion wypłynął z Oranu na statkach „Pasteur” i „Athos” i 9 lutego 1949 roku przybył do Sajgonu. 3^e BEP, powstały w 1949 roku, był bazą szkoleniową dla obu batalionów — i to z jego połączenia z 2^e BEP narodził się później 2^e REP.

Indochiny 1948–1955

Pułk wywodzi się z 2. Batalionu Spadochronowego Legii Cudzoziemskiej (2^e BEP), sformowanego w 1948 roku w Sétif w Algierii. Batalion walczył w Indochinach, m.in. pod Hòa Bình i Nà Sản, a w kwietniu 1954 roku został zrzucony nad oblężonym Dien Bien Phu. Po upadku twierdzy batalion odtworzono z legionistów 3^e BEP. 1 grudnia 1955 roku jednostka została rozbudowana do rangi pułku — 2^e Régiment étranger de parachutistes.

Algieria 1955–1962

Pułk walczył przez całą wojnę algierską, ponosząc ciężkie straty. Po rozwiązaniu 1^er REP w 1961 roku stał się jedynym spadkobiercą tradycji spadochroniarzy Legii. Po zakończeniu wojny przeniósł się do Bou-Sfer koło Mers el-Kébir.

Calvi — od 1967 roku

W latach 1965–1967 pułk przeniósł się na Korsykę, do Camp Raffalli w Calvi, gdzie stacjonuje do dziś. Pułk ma własne strefy zrzutu tuż przy koszarach, ośrodek szkolenia nautycznego naprzeciw obozu, schronisko górskie na przełęczy Col de Vergio oraz strzelnice i „wioski bojowe” do szkolenia w walce w terenie zabudowanym. Jest jedyną jednostką spadochronową Legii Cudzoziemskiej i jedynym pułkiem 11. Brygady Spadochronowej, który sam szkoli swoich spadochroniarzy.

Kolwezi 1978

19 maja 1978 roku legioniści 2^e REP zostali zrzuceni nad Kolwezi w ówczesnym Zairze, by ratować mieszkańców i Europejczyków zagrożonych przez rebeliantów. Operacja przeszła do historii jako jedna z najsłynniejszych akcji spadochronowych po II wojnie światowej. Razem z legionistami skakał ich kapelan, ojciec Yannick Lallemand. Więcej w naszym artykule: Kolwezi 1978.

Misje współczesne

Pułk brał udział w niemal wszystkich operacjach zagranicznych Francji: w Czadzie, Dżibuti, Libanie (1982), w wojnie w Zatoce Perskiej (operacja Daguet, 1991), w Rwandzie, Somalii, Bośni i Kosowie, na Wybrzeżu Kości Słoniowej, w Afganistanie, w Republice Środkowoafrykańskiej i w Sahelu. Pułk pełni dyżur w ramach narodowego systemu szybkiego reagowania wojsk powietrznodesantowych (alarm Guépard). Od stycznia do kwietnia 2013 roku, podczas operacji Serval w Mali, tworzył batalion spadochronowy: wykonał nocny skok bojowy nad Timbuktu — pierwszy taki od czasów Kolwezi — a po zdobyciu Tessalit walczył w górach Adrar des Ifoghas.

Wybrane operacje zagraniczne 1978–2006

• Bonite — Kolwezi, Zair, 1978
• Tacaud — Czad, 1978
• Épaulard — Liban, 1982
• Manta — Czad, 1983–1984
• Épervier — Czad, 1986–1987
• Requin — Gabon, 1990
• Daguet — Zatoka Perska, 1990–1991
• Noroît — Rwanda, 1990–1991
• Godoria, Iskoutir — Dżibuti, 1991–1993
• Oryx — Somalia, 1992
• FORPRONU — Bośnia, 1992–1993
• Turquoise — Rwanda, 1994
• Hermine — Bośnia, 1995
• Almandin — Republika Środkowoafrykańska, 1996
• Pélican — Kongo, 1997
• SFOR — Bośnia, 1999
• KFOR — Kosowo, 2000–2001
• Licorne — Wybrzeże Kości Słoniowej, 2003 i 2006

Struktura

• CCL — kompania dowodzenia i logistyki.
• 1., 2., 3. i 4. kompania bojowa — od 1962 roku każda wyspecjalizowana: walka w terenie zurbanizowanym, walka w górach, walka w środowisku wodnym oraz niszczenie i działania na tyłach przeciwnika (snajperzy). W 3. kompanii działa grupa płetwonurków bojowych armii lądowej (GPAT), zdolna do skoków bezpośrednio do wody i infiltracji pod wodą.
• Kompania wsparcia (CA) — sekcja przeciwpancerna (pociski MILAN i MMP), sekcja strzelców wyborowych dalekiego zasięgu (karabiny 12,7 mm PGM), sekcja robotyki i rozpoznania (drony, lekkie pojazdy opancerzone) oraz GCP — komandosi spadochronowi, zdolni do infiltracji na spadochronach na odległość kilkudziesięciu kilometrów.
• CMR — kompania obsługi technicznej · 6. kompania — rezerwa operacyjna.

Specjalizacje kompanii bojowych

1. kompania to specjaliści od walki w terenie zabudowanym, w dzień i w nocy — doświadczenie zdobywali m.in. w Sarajewie, Prisztinie i Abidżanie. 2. kompania działa w górach: każdy jej żołnierz przechodzi kursy alpinisty wojskowego (BAM) i narciarza wojskowego (BSM), zakończone odznaką BASM, zwaną potocznie „poulet”; najlepsi zdobywają specjalizację narciarza-zwiadowcy. 3. kompania, „kompania amfibii”, szkoli zwiadowców wodnych na trzech poziomach — od pilotażu łodzi Zodiac i pływania na 4 km w pełnym oporządzeniu, przez skoki ze spadochronem do morza, po działania komandosów, infiltrację kajakiem i nurkowanie. 4. kompania specjalizuje się w niszczeniu i działaniach komandosów (szkolenia m.in. w CNEC w Mont-Louis). W kompanii obsługi technicznej działa sekcja konserwacji i składania spadochronów (SEPP).

Odznaczenia sztandaru

• Krzyż Wojenny TOE z sześcioma palmami — za walki w Indochinach.
• Krzyż Waleczności Wojskowej z sześcioma palmami i srebrną gwiazdą — za Loyadę i Kolwezi (1976–1978), Afganistan (2010, 2011), Mali (2013), Republikę Środkowoafrykańską (2013, 2014) i Sahel (2015–2022).
• Furażery w barwach Legii Honorowej oraz Krzyża Waleczności Wojskowej. Na sztandarze napisy: Camerone 1863, Indochine 1949-1954, AFN 1952-1962.

Pieśń pułkowa · Chant du régiment

„La Légion marche vers le front” — pieśń przyjęta przez Legię pod koniec lat 40., oficjalna pieśń 2^e BEP w Indochinach, odziedziczona następnie przez 2^e REP. Śpiewana w wolnym, ciężkim rytmie marszu Legii.

Polskie akcenty

• Sierżant Konrad Rygiel poległ w Afganistanie 7 czerwca 2010 roku; jego imię noszą kwatery pułku w Calvi. Notka biograficzna →
• Starszy kapral Mariusz Nowakowski, ciężko ranny w Sarajewie w 1992 roku, bohater filmu „Rogate dusze”. Notka biograficzna →