Légion Étrangère · Legia CudzoziemskaStowarzyszenie byłych żołnierzy i przyjaciół Legii Cudzoziemskiej w Polsce · Amicale des anciens et amis de la Légion étrangère de Pologne
Ludzie, którzy służyli pod zielono-czerwonym sztandarem
Przez Legię Cudzoziemską przeszli żołnierze, poeci, przyszli generałowie, a nawet królowie. Oto kilka postaci z jej historii.
Louis Maine, bohater Sewastopola, Camerone i Bazeilles (Wikimedia Commons, domena publiczna)
Louis Philippe Maine
1830 – 1893 · Krym · Camerone · Bazeilles
Kapral, który przeżył Camerone.
Urodził się 4 września 1830 roku w Mussidan w Dordonii. Zanim trafił do Legii, przeszedł kampanię krymską w 4. batalionie strzelców pieszych – jako sierżant-szef otrzymał za Malakow wyjątkowe wtedy dla podoficera odznaczenie: krzyż Legii Honorowej. Walczył też we Włoszech pod Magentą.
W lutym 1863 roku zrzekł się stopnia adiutanta, by jako szeregowiec zaciągnąć się do Legii, która wyruszała do Meksyku. 30 kwietnia 1863 roku jako kapral walczył w hacjendzie pod Camerone i był jednym z nielicznych ocalałych. Wkrótce awansował na sierżanta, a we wrześniu na podporucznika. W Meksyku walczył jeszcze cztery lata.
Później służył w piechocie morskiej w Kochinchinie, a w 1870 roku bił się pod Bazeilles i Sedanem. Wzięty do niewoli, uciekł w przebraniu mleczarza i dowodził potem oddziałami ochotników. Zmarł 27 czerwca 1893 roku w Douzillac.
Grek z Konstantynopola, który z szeregowca Legii został paszą.
Urodził się 13 grudnia 1825 roku w Konstantynopolu jako Nikolaos Vitalidis, syn tragarza. 2 czerwca 1844 roku zaciągnął się w Algierze do Legii jako Victor Marie Vitalis i jako szeregowiec 2. regimentu Legii walczył nad rzeką Isly.
Przeszedł wszystkie stopnie: w 1854 roku został oficerem, walczył na Krymie (pod Inkermanem, ranny pod Sewastopolem), w Algierii (ranny pod Icheriden w 1857 roku), we Włoszech i w Meksyku. Mówił po grecku, bułgarsku, rosyjsku, turecku, arabsku i francusku. W 1867 roku otrzymał obywatelstwo francuskie, a w 1870 roku jako dowódca batalionu bronił oblężonego Paryża.
Później został generałem dywizji armii osmańskiej i paszą Konstantynopola, gdzie zmarł 24 grudnia 1899 roku.
Alan Seeger (Wikimedia Commons, domena publiczna)
Alan Seeger
1888 – 1916 · poeta · 2e régiment de marche du 2e étranger
Amerykański poeta, który poległ za Francję.
Urodził się 22 czerwca 1888 roku w Nowym Jorku, ukończył Harvard i w 1912 roku zamieszkał w Paryżu, gdzie pisał wiersze i artykuły. W sierpniu 1914 roku, na czele Amerykanów z Paryża, którzy postanowili bić się za Francję, zaciągnął się do Legii.
Walczył nad Marną, w Szampanii i w Artois. Poległ 4 lipca 1916 roku pod Belloy-en-Santerre, w pierwszych dniach bitwy nad Sommą. Jego najsłynniejszy wiersz, „I Have a Rendezvous with Death” („Mam spotkanie ze śmiercią”), stał się jednym z najbardziej znanych utworów I wojny światowej.
Pułkownik Arnaud de Foïard, 1967 (fot. „Képi blanc”, domena publiczna)
gen. Paul Arnaud de Foïard
1921 – 2005 · RMLE · 3e REI · dowódca 2e REP 1965–1967
Od ruchu oporu do dowódcy 2e REP i generała korpusu.
Urodził się 9 września 1921 roku w Meudon. Działał w ruchu oporu, był więziony, uciekł przez Hiszpanię i Portugalię do Maroka. W kwietniu 1944 roku jako aspirant trafił do RMLE; ranny na minie, w 1945 roku zdobył Médaille militaire i trzy pochwały w rozkazie armii.
W Indochinach służył w 3e REI – ranny w 1947 roku, otrzymał Legię Honorową; w 1948 roku dowodził plutonem nowej kompanii spadochronowej pułku. W latach 1953–1955 był redaktorem naczelnym „Képi blanc” w Sidi bel Abbès, potem walczył w Maroku i Algierii.
Od 1 czerwca 1965 roku dowodził 2e REP w Bousfer i w 1967 roku przeprowadził pułk na Korsykę, do Calvi. Został generałem, dowodził 11. Dywizją Spadochronową, a w 1979 roku otrzymał stopień generała korpusu. Zmarł 7 sierpnia 2005 roku w Nérac.
Inni znani legioniści
Piotr I Karadziordziewić – walczył w szeregach Legii w wojnie francusko-pruskiej 1870 roku; później król Serbii.
Blaise Cendrars – szwajcarski poeta i pisarz; w 1915 roku jako legionista stracił prawą rękę w Szampanii.
Ernst Jünger – niemiecki pisarz; w 1913 roku jako nastolatek zaciągnął się do Legii i trafił do Sidi bel Abbès, opisał to w „Afrikanische Spiele”.
Książę Aage Duński – oficer Legii w Maroku w latach 20. i 30., uczestnik wojny w Rifie.
Hans Hartung – malarz, w 1944 roku jako legionista stracił nogę; później jeden z mistrzów abstrakcji.
Pierre Messmer – oficer 13e DBLE pod Bir Hakeim, później premier Francji (1972–1974).