Franciszek Gniewek

Franciszek Gniewek to człowiek-legenda. Urodził się 30 stycznia 1927 roku w Widełce i z rodzicami wyjechał do Francji. W czasie wojny brał udział w wyzwoleniu Paryża w szeregach Résistance. W wieku 17 lat zaciągnął się do 10. Dywizji Piechoty generała Billotte'a, a 10 października 1944 roku wstąpił do Legii Cudzoziemskiej. Służył w niej nieprzerwanie do 1961 roku.

Odbył kampanie w Indochinach (1946–1949 i 1953–1954) oraz w Algierii (1955–1961). Służył w 13^e DBLE, 1^er RE, 4. Saharyjskiej Kompanii Zmotoryzowanej (4^e CSPLE) i 2^e REC. Przeszedł wszystkie stopnie od szeregowca do oficera, a służbę zakończył jako porucznik. Kilkakrotnie był ranny w Indochinach (Ba-Diem 1948, Dien Bien Phu 1954, gdzie walczył w III batalionie 13^e DBLE) i w Algierii, pod Djebel Buchar w 1956 roku.

Wielokrotnie był odznaczany i wymieniany w rozkazach za męstwo: dwa razy w rozkazie armii, cztery razy w rozkazie korpusu i trzy razy w rozkazie brygady. Podczas Camerone w 2004 roku dostąpił największego zaszczytu: niósł relikwię Legii, drewnianą rękę kapitana Danjou.

W 1999 roku wraz z innymi weteranami wrócił do doliny Dien Bien Phu, by oddać hołd poległym kolegom (więcej w artykule Dien Bien Phu). Był członkiem AALE w Paryżu.