Legia na Saharze Compagnies montées · Compagnies sahariennes portées · 1881–1963

Emblematy · Insignes

Każda kompania saharyjska była jednostką samodzielną (unité formant corps), z własną odznaką.

Ilustracje: Wikimedia Commons (BrunoLC), CC0 / domena publiczna.

Kompanie konne — „jeden muł na dwóch”

Gdy francuska ekspansja w Algierii dotarła do granic Sahary, piechota potrzebowała szybkości. Od lat 80. XIX wieku Legia tworzyła kompanie konne (compagnies montées) — a w rzeczywistości „mułowe”: jeden muł przypadał na dwóch legionistów, którzy na zmianę jechali i maszerowali obok, niosąc na grzbiecie zwierzęcia ekwipunek. Dzięki temu kompania pokonywała dziennie dystanse nieosiągalne dla zwykłej piechoty. Jedną z najsłynniejszych walk kompanii konnych Legii jest bitwa pod El-Moungar 2 września 1903 roku — do dziś święto 2^e REI. W latach 20. i 30. kompanie konne przemierzały Maroko, aż zastąpiły je samochody.

Kompanie saharyjskie Legii (CSPL)

1940–1946 — narodziny

1 listopada 1940 roku kompania samochodowa 1^er REI stała się samodzielną Kompanią Saharyjską Legii (CSPL), stacjonującą w Tabelbali, a od 1944 roku w Aïn Sefrze. 15 marca 1946 roku podzielono ją na dwie: 1. i 2. CSPL.

Cztery kompanie

• 1^re CSPL — Fort-Flatters (1955), Ksar El Hirane (1960); od 1 stycznia 1961 roku 1. Szwadron Saharyjski Legii (1^er ESPLE) na lekkich wozach pancernych.
• 2^e CSPL — Ouargla, od 1948 roku Laghouat; w 1954 roku interweniowała w Gafsie w Tunezji.
• 3^e CSPL — utworzona w 1949 roku; z Fort Leclerc koło oazy Sebha pilnowała Fezzanu w Libii do 1956 roku. Służył w niej poeta Pierre-Eugène Bourgin („Von Palaïeff”).
• 4^e CSPL — utworzona w 1956 roku w Aïn Sefrze, od 1957 roku w Colomb-Béchar.

Każda kompania liczyła około 195 żołnierzy: sekcję dowodzenia, pluton samochodów pancernych (m.in. M8 Greyhound), trzy zmotoryzowane sekcje strzelców i sekcję dział 75 mm. Patrolowały pustynię na tysiącach kilometrów i uderzały na wykryte oddziały przeciwnika.

Koniec — 1963

W 1961 roku, po puczu generałów, 1^er ESPLE pilnował aresztowanych uczestników przed ich wywiezieniem do Francji. W sierpniu 1962 roku szwadron stracił trzech ludzi, w tym porucznika Gélasa — byli to ostatni Francuzi polegli w wojnie algierskiej. W 1963 roku kompanie saharyjskie rozwiązano i włączono jako kompanie zmotoryzowane do 2^e REI i 4^e REI.

Mundur

Mundur kompanii saharyjskich Legii łączył tradycje samej Legii i saharyjskich oddziałów meharystów — jazdy na wielbłądach. Do dziś jest jednym z najbardziej charakterystycznych strojów w historii Legii.

Polskie akcenty

Służyłeś w kompanii saharyjskiej albo znasz Polaków z CSPL? Napisz: amicale.pologne@yahoo.com.

Losy legionistów: Franciszek Gniewek (4e CSPLE)