Kapitan spod Arnhem, który w Legii zaczął od nowa — jako szeregowy.
Urodził się w 1915 roku w Sawoji. W 1933 roku zdał maturę i postanowił zostać oficerem. Był podporucznikiem rezerwy i instruktorem wychowania fizycznego — według jego biografów jednym z jego uczniów był młody Karol Wojtyła.
We wrześniu 1939 roku dowodził plutonem w 17. Pułku Piechoty. Wzięty do niewoli przez Sowietów, zerwał oznaki oficerskie — możliwe, że to uratowało go przed Katyniem. Uciekł, przedostał się do Francji, walczył w 1940 roku w Bretanii pod Saint-Malo, nie przyjął kapitulacji i przeszedł do Anglii. Przeszedł kurs dywersji i skoków w Ringway i trafił do 1. Samodzielnej Brygady Spadochronowej gen. Sosabowskiego.
21 września 1944 roku, jako porucznik, skoczył pod Arnhem na czele 3. kompanii 1. batalionu. 23 października 1944 roku został kapitanem. Po wojnie, nie mogąc wrócić do Polski pod rządami sowieckimi, w 1948 roku zgłosił się do Legii Cudzoziemskiej w Forcie Saint-Nicolas w Marsylii. Miał 33 lata. Zgodnie z legionowym obyczajem nie zdradził przeszłości i drugi raz przeszedł całe szkolenie spadochronowe.
Gdy w 1950 roku jego dowódca, por. Faulques, odkrył, że był oficerem, wysłał go na kurs podoficerski. W 1951 roku jako sierżant pojechał z odtwarzanym 1er BEP do Indochin: CIPLE, walki nad rzeką Day, skoki na Cho Ben i Phu Doan, Na San — tam 1 grudnia 1952 roku został ranny w głowę odłamkami moździerza. Po leczeniu wrócił do batalionów spadochronowych i po Dien Bien Phu odtwarzał 1er BEP.
W Algierii służył w 2e REP. Na granicy tunezyjskiej zastąpił w walce ciężko rannego dowódcę plutonu. W 1957 roku został adjudantem; jako czterdziestolatek uznany za niezdolnego do skoków, prowadził ośrodek wypoczynkowy pułku, ale po roku wywalczył powrót do kompanii (CCS) i znów skakał. Legię Honorową wręczył mu gen. Salan. W 1964 roku, jako adjudant-chef, zakończył służbę.
Potem pracował na lotnisku Le Bourget, był chorążym stowarzyszeń byłych legionistów-spadochroniarzy i weteranów SAS, przyjął obywatelstwo francuskie. Zmarł w 1997 roku. Do końca, jak piszą jego biografowie, skromny, spokojny i tęskniący za Polską.
Książka
Jego życiu poświęcona jest biografia ppłk. Mickaëla de Prat „Dans le ciel brille” (Éditions Decograph, 2024, 340 stron, ISBN 978-2-957978670), sprzedawana na rzecz stowarzyszenia „A moi la Légion”: HelloAsso ↗, legion-boutique.com ↗.
Szukamy zdjęć Zbigniewa Ziemskiego. Jeśli je masz — napisz do nas.
1er BEPIndochiny · 1951–1955Czytaj notkę →
2e REPAlgieria · 1955–1964 · adjudant-chefCzytaj notkę →