
Malarz, który za Francję stracił nogę.
Urodził się 21 września 1904 roku w Lipsku. Studiował filozofię i historię sztuki, potem malarstwo w Lipsku, Dreźnie i Monachium. W 1935 roku, prześladowany w Niemczech za „zdegenerowaną” sztukę abstrakcyjną, osiadł w Paryżu, gdzie poznał Kandinsky’ego, Mondriana, Miró i Caldera.
Po wybuchu wojny zaciągnął się do Legii Cudzoziemskiej. Po klęsce Francji był internowany, po zwolnieniu przedostał się do Afryki Północnej i ponownie wstąpił do Legii. Walczył w kampanii francuskiej 1944 roku; w bitwie pod Belfortem został ciężko ranny i amputowano mu prawą nogę. W 1945 roku otrzymał obywatelstwo francuskie, a za służbę — Legię Honorową.
Po wojnie stał się jednym z najważniejszych przedstawicieli abstrakcji lirycznej i taszyzmu; w 1960 roku zdobył Grand Prix malarstwa na Biennale w Wenecji. Zmarł 7 grudnia 1989 roku w Antibes.