« Legio Patria Nostra » amicale.pologne@yahoo.com

Accueil › Histoire › Losy legionistów › Bogusz Pochylski

Bogusz Pochylski

✦

Kapral 2e REI · 1987–2018 · Gujana, Wybrzeże Kości Słoniowej, Irak

Urodzony14 marca 1987, Śrem
W Legiiod 14 sierpnia 2013 · 4e RE, potem 2e REI (od 8 stycznia 2014)
Pododdziałkompania wsparcia (compagnie d’appui), sekcja SAED
Stopieńcaporal (1 stycznia 2017), pośmiertnie caporal-chef (CCH)
MisjeHarpie (Gujana), Wybrzeże Kości Słoniowej, Sentinelle, Chammal (Irak)
Zmarł21 marca 2018, Bagdad, Irak · operacja Chammal

Bogusz Pochylski przeszedł w Legii Cudzoziemskiej drogę od rekruta z Castelnaudary do kaprala jednej z najbardziej wymagających sekcji 2e REI. Zginął w Iraku w wieku 31 lat, podczas misji szkoleniowej, „w trakcie wykonywania zadania w służbie Francji”.

Droga do Legii

Bogusz w Iraku, 2018

Urodził się 14 marca 1987 roku w Śremie. Tam dorastał i ukończył liceum ogólnokształcące. W wieku 19 lat wyjechał do Irlandii, gdzie walczył jako zawodnik MMA i trenował w klubie Husaria. Miał uprawnienia instruktora rekreacji ruchowej w specjalności sztuki walki (legitymacja z 19 stycznia 2013 roku, Poznań). Z zamiłowania był motocyklistą, „z zawodu wojownikiem”.

Pod koniec 2012 roku złożył wniosek o przyjęcie do służby przygotowawczej w Wojsku Polskim, ale Wojskowy Komendant Uzupełnień w Poznaniu wydał decyzję odmowną. Wybrał więc Legię, zgodnie z prawem: w lipcu 2013 roku Minister Spraw Wewnętrznych udzielił mu zgody na służbę w Legii Cudzoziemskiej na okres pięciu lat. Więcej o tym, jak legalnie podjąć służbę w Legii, piszemy na stronie GRLE.

14 sierpnia 2013 roku zaciągnął się do Legii. Na szkoleniu podstawowym w 4e RE w Castelnaudary od początku był w gronie najlepszych i wyróżniał się motywacją. 8 stycznia 2014 roku trafił do 2e Régiment étranger d’infanterie w Nîmes i służył w nim przez całą swoją karierę, ponad cztery i pół roku.

Kompania wsparcia 2e REI

Przydzielono go do kompanii wsparcia (compagnie d’appui). Zaczynał jako pierwszy celowniczy przeciwpancerny, potem został dowódcą zespołu desantu (chef d’équipe débarquée). Wyróżniał się sprawnością i wyszkoleniem. Kurs instruktora technik interwencji operacyjnej w walce wręcz (moniteur TIOR) ukończył z pierwszą lokatą. Wybrano go do sekcji wsparcia działań (section d’aide à l’engagement débarqué), elitarnego pododdziału pułku. 1 stycznia 2017 roku awansował na kaprala.

Misje

  • Gujana Francuska, operacja Harpie: od września 2014 do stycznia 2015 roku: walka z nielegalnym wydobyciem złota w amazońskiej dżungli, m.in. w Maripasoula.
  • Wybrzeże Kości Słoniowej (sierpień–grudzień 2015): misja, po której otrzymał pochwałę (témoignage de satisfaction).
  • Operacja Sentinelle, wielokrotnie: ochrona terytorium Francji po zamachach terrorystycznych.
  • Irak, operacja Chammal (od lutego 2018): w zgrupowaniu Task Force Narvik szkolił żołnierzy irackiej służby antyterrorystycznej (ICTS), walczącej z tzw. Państwem Islamskim.

Bagdad, 21 marca 2018

W środę 21 marca 2018 roku jego sekcja prowadziła rozpoznanie przed szkoleniem irackich sił bezpieczeństwa. W trakcie tego zadania Bogusz uległ wypadkowi: spadł do szybu windy. Udzielono mu pomocy na miejscu i ewakuowano go do amerykańskiego szpitala wojskowego, gdzie wkrótce zmarł. Miał 31 lat.

Szef sztabu armii lądowej, generał Jean-Pierre Bosser, pożegnał go jako „légionnaire de grande qualité, camarade fidèle apprécié de tous”, czyli legionistę wielkiej klasy, wiernego towarzysza cenionego przez wszystkich.

Hołd Francji i sojuszników

Pośmiertnie awansowano go do stopnia caporal-chef. Minister sił zbrojnych Florence Parly odznaczyła go złotym Medalem Obrony Narodowej (Médaille de la Défense nationale). Zgromadzenie Narodowe Francji uczciło jego pamięć minutą ciszy. W Bagdadzie 24 marca i 4 kwietnia 2018 roku odczytano rozkazy dzienne nr 3 i nr 4. 26 marca Bogusz wyruszył w ostatnią podróż, z Iraku przez Francję do Polski.

Listy kondolencyjne do rodziny skierowali m.in.:

  • Prezydent Francji Emmanuel Macron (26 marca 2018): „Bogusz był wyjątkowym legionistą, często stawianym za wzór dzięki wyjątkowym umiejętnościom zawodowym i skuteczności, jaką wykazywał na misjach. […] Zaangażowany w służbę Francji, przynosił zaszczyt zarówno kraju, który go przyjął, jak i własnemu. Nie zapomnimy Waszego syna”.
  • Szef sztabu armii lądowej gen. Jean-Pierre Bosser (23 marca 2018): „Bogusz był legionistą wielkiej wartości, cenionym za lojalność, dyspozycyjność i zalety ludzkie. Był też znakomitym żołnierzem, twardym i wytrzymałym”.
  • Gen. dyw. James B. Jarrard, amerykański dowódca sił specjalnych koalicji w operacji Inherent Resolve, któremu podlegała Task Force Narvik (24 marca 2018): „Tylko elitarne jednostki mogą szkolić elitarne jednostki. Bogusz był częścią tej elity, bo sam był żołnierzem najwyższej odwagi. […] Był wspaniałym legionistą, wspaniałym człowiekiem i wspaniałym towarzyszem broni”.

5 kwietnia 2018 roku w koszarach 2e REI w Nîmes, w obecności rodziny oraz przedstawicieli władz państwowych i wojskowych Francji, odbyły się oficjalne uroczystości pożegnalne. Honory oddał dowódca Legii Cudzoziemskiej gen. Jean Maurin; odczytano rozkaz dzienny nr 7.

11 listopada 2018 roku w Paryżu, podczas obchodów 100. rocznicy zakończenia I wojny światowej, CCH Bogusz Pochylski został w szczególny sposób uhonorowany przez Prezydenta Francji, w obecności kilkudziesięciu przywódców państw z całego świata. Było to wyróżnienie także dla całej Legii.

Słowa dowódcy plutonu SAED

Dowódca plutonu, w którym Bogusz służył od lata 2014 roku, pożegnał go listem. Oto fragmenty:

„Byłeś legionistą o silnym charakterze. […] Ale w Legii charakter nie jest wadą: jest materią, którą można kształtować.”

„Należałeś do tych, którzy zawsze byli na czele, zawsze wśród najlepszych. […] Kiedy zostałeś kapralem, od razu zrozumiałeś, co to oznacza: od tej pory to ty miałeś szkolić młodszych, dawać im przykład, przejmować odpowiedzialność.”

„W Gujanie kapitan poprosił mnie o utrzymanie drużyny w Maripasoula, aby kontynuować walkę z nielegalnymi poszukiwaczami złota. Ty, Boguś, jako pierwszy podniosłeś rękę.”

„Misja na Wybrzeżu Kości Słoniowej w 2015 roku była narodzinami SAED. […] Dorastałeś wraz z tym plutonem i przyczyniłeś się do jego rozwoju dzięki swojemu zaangażowaniu, powadze i hartowi ducha.”

„W Legii nie opłakujemy naszych zmarłych. Czcimy ich. Boguś, pozostaniesz dla nas legionistą, kapralem, towarzyszem i człowiekiem, na którym można było polegać.”

Odznaczenia

  • Médaille de la Défense nationale, stopień złoty, z okuciem LÉGION ÉTRANGÈRE (pośmiertnie, 2018)
  • Médaille de la Défense nationale, stopień brązowy (1 stycznia 2015)
  • Médaille d’outre-mer z okuciami SAHEL i MOYEN-ORIENT
  • Médaille de la protection militaire du territoire z okuciem HARPIE (1 kwietnia 2016)
  • Médaille de la protection militaire du territoire z okuciem SENTINELLE (1 kwietnia 2017)
  • Témoignage de satisfaction za misję na Wybrzeżu Kości Słoniowej

Pożegnanie w Śremie

7 kwietnia 2018 roku Bogusz wrócił do rodzinnego Śremu. W kościele pw. Najświętszego Serca Jezusa na Jezioranach odprawiono Mszę św., po czym spoczął na Cmentarzu Komunalnym w Śremie, w asyście sztandaru naszego Stowarzyszenia. W pogrzebie, razem z rodziną, wzięli udział byli legioniści, przyjaciele z maty z Irlandii i Poznania, motocykliści oraz liczni koledzy i mieszkańcy Śremu.

„Był Polakiem, służył we Francji, a Ojczyznę zachował w sercu. Spoczywaj w pokoju.”

Galeria z uroczystości pogrzebowych

Śrem, 21 grudnia 2025

Jesienią 2025 roku 1. kompania 2e REI jako pierwsza jednostka Legii w historii stacjonowała w Polsce. 21 grudnia 2025 roku delegacja pułku, z byłym dowódcą sekcji Bogusza, spotkała się z jego rodziną i delegacją Stowarzyszenia na cmentarzu w Śremie. Nad grobem legionisty wygłoszono wzruszające przemówienie.

Fot. archiwum Stowarzyszenia.

Z archiwum rodzinnego

Materiały i zdjęcia pochodzą z archiwum rodzinnego. Tata Bogusza, Marek Pochylski, jest członkiem naszego Stowarzyszenia. Dziękujemy!

Opracowanie: Stowarzyszenie Byłych Żołnierzy i Przyjaciół Legii Cudzoziemskiej w Polsce, na podstawie materiałów z archiwum rodziny Pochylskich oraz biografii opublikowanej przez francuskie Ministerstwo Sił Zbrojnych (za: opex360.com, Réserve citoyenne GMP). Fot. archiwum Stowarzyszenia.

Wszystkie losy · Tous les destins