logo
.
 
Historia
histoire

Powrót - back

Język francuski dla legionistów

Język francuski dla legionistów

 

Legia Cudzoziemska, mimo, iż w jej skład wchodzą dziesiątki narodowości mówiących wieloma językami, jest francuskojęzyczna. Pierwotnie utrzymywano bataliony narodowe, jak na ten przykład polski czy niemiecki, gdzie obowiązywały języki narodowe choć kadra oficerska porozumiewała się z przełożonymi w języku francuskim. Z czasem jednak dowództwo Legii doszło do wniosku, iż utrzymywanie podziałów narodowych nie sprzyja integracji formacji. Stąd też pojawiają się oddziały mieszane etnicznie. Ten system istnieje do dziś. Pierwotnie kwestia nauki języka francuskiego była problemem  osobistym każdego legionisty, jak nie rozumiał co się do niego mówi docierano w sposób „fizyczny” do niego, zresztą ten system funkcjonuje do dziś, jak nie rozumiesz to zrozumiesz poprzez pompowanie czy dodatkowe służby. Stąd też podstawowa znajomość francuskiego pojawiała się prędzej czy później. Ważne jest też to, że bez znajomości francuskiego możliwość ewentualnej kariery w Legii była minimalna. W XX wieku zdarzało się po wojnach światowych, że jedna grupa etniczna zdecydowanie dominowała nad innymi. Byli to Niemcy, i to zarówno po I jak i II wojnie świtowej. W praktyce język niemiecki stał się drugim językiem Legii, warto  zwrócić uwagę, że i w tradycyjnych pieśniach Legii wiele jest nadal śpiewanych po niemiecku co świadczy o wielkim wpływie tego języka na Legię.

 

W okresie po II wojnie światowej napływ ochotników niemieckich był tak wielki, że wydawano samouczki dla rekrutów niemieckich. Przykład takiej książeczki poniżej, wydanej przez 1 Pułk Cudzoziemski w okresie walk w Indochinach. W wielu oddziałach żołnierze porozumiewali się w języku niemieckim na co dzień.

 

 

 

 

 

Wraz z bardziej „cywilizowanymi” metodami jakimi zaczął kierować się XX wiek wprowadzono także zajęcia z języka francuskiego dla legionistów cudzoziemskich. Najbardziej jednak istotną zmianą było wprowadzenie „binome” czyli francuskojęzycznego legionisty, który stawał się przypisanym cudzoziemskiemu legioniście kolegą. Przebywał znim stale i w ten sposób w praktyce uczono francuskiego. System ten trwa do dziś. Obecnie Legia stara się  nadal ułatwiać naukę języka. Wydany został prosty podręcznik przygotowany pod kątem legionistów, a opublikowany przez wydawnictwo Kepi Blanc.

 

 

 

Wreszcie dbając o nauczenie legionistów podstawowych informacji na temat Legii, jej struktury, tradycji, zachowań na polu bitwy i w zasadzie wszystkiego co ważne w życiu żołnierza Legii, wydany został w formacie kieszonkowym Carnet du Légionnaire, który jest w zasadzie kieszonkową encyklopedią każdego legionisty.