LEGIA CUDZOZIEMSKA - LEGION ETRANGERE - Stowarzyszenie by�ych �o�nierzy i przyjaci� Legii Cudzoziemskiej w Polsce

Powrót - back

3me Régiment Etranger d’Infanterie jeden z najbardziej odznaczonych pułków Francji

3me Régiment Etranger d’Infanterie jeden z najbardziej odznaczonych pułków Francji.

Dzieje 3 REI sięgają czasów I wojny światowej i powstałego podczas niej Pułku Marszowego Legii Cudzoziemskiej (RMLE). 1 września 1914 r. z 1 Regimentu Cudzoziemskiego wydzielony został 2 Pułk Marszowy (2me Regiment de Marche), swój sztandar otrzyma 13 grudnia 1915 r. Brał on udział w krwawych walkach w 1915 r. pod Artois i w Szampanii. Walczył ramie w ramie z 2 Pułkiem Marszowym wystawionym przez 2 Pułk Cudzoziemski, oba zapisały się bardzo chwalebnie na polach walk we Francji. W listopadzie 1915 połączone zostaną w jeden RMLE czyli Pułk Marszowy Legii Cudzoziemskiej, który walczyć będzie w kolejnych latach wojny równie dzielnie. Kulminacją jego bohaterstwa będzie przełamanie niemieckich linii obronnych 14 września 1918 r. nazywanych Linią Hindenburga co będzie miało swoje odzwierciedlenie w święcie pułku, które obchodzone jest do dziś jako święto 3 REI. Święto Fourragere czyli święto nadania sznurów naramiennych pułkowi za m.in. .

W wojnie światowej RMLE otrzymał, co wyjątkowe, podwójny sznur (fourragere) w barwach Legii Honorowej i Krzyża Wojennego. Kolejne cytacje (rozkazy pochwalne) uzyskał za: Artois – rozkaz X Armii nr 102 z 8.09.1915; Szampania (Souain) – rozkaz 4 Armii nr 478 z 30.01.1916; Szampania (Navarin) – jak wyżej; Belloy en Santerre – rozkaz 4 Armii nr 385 z 27.08.1916; Auberive – rozkaz 4 Armii nr 809 z 7.05.1917; Cumieres – rozkaz 2 Armii nr 900 z 20.09.1917; 27.09.1917 sztandar pułku zostaje odznaczony Krzyżem Legii Honorowej; Hangard en Santerre – rozkaz 1 Armii nr 69 z 14.07.1918; Montagne de Paris-Ambleny-Plateau de Dommiers – rozkaz X Armii nr 343 z 10.10.1918; Laffaux (przełamanie Linii Hindenburga) – rozkaz X Armii nr 347 z 10.11.1918; Podwójny Fourragere nadany zostaje rozkazem generalnym nr 133 F w listopadzie 1918, a 30 kwietnia 1919 nadany zostaje pułkowi Medaille Militaire.

Ostatnim dowódcom RMLE w wojnie był ppłk Rollet, on tez został pierwszym dowódcą świeżo powstałego 3 REI.

W 1920 r. RMLE powrócił do Maroka, a 1 stycznia 1921 r. został przemianowany na 3 REI. Kwaterą główną pułku stał się Fez, w okresie międzywojennym pułk pacyfikował buntującą się ludność marokańską, prowadząc liczne walki w górach Rifu w tym zacięte walki o Djebel Sagho. Saperzy pułku zasłynęli z budowy tunelu Foum-el-Zabel w latach 1927-28 co przy prowadzeniu walk było wyczynem nie tylko inżynieryjnym. W 1929 stoczono ciężkie walki pod El-Bordj i Ait-Yakoub. Po kampanii marokańskiej walki trwały w górach Atlasu, gdzie zasłużyły się kompanie górskie.

W okresie II wojny światowej powstał na bazie 3 REI kolejny RMLE. Przygotowując się do udziału w walkach po stronie Aliantów, w lipcu 1942 r., pułk zostaje przemianowany na 3 Regiment Etrangere d’Infanterie de Marche (3 REIM) i jako taki włącza się do walki. W styczniu ’43 oddziały pułku biorą udział w kampanii w Tunezji za co spotkają pułk kolejne zaszczyty w postaci rozkazów pochwalnych. Formalnie RMLE jako pułk powstał 1 lipca 1943 r. rozkazem rozkazem nr 1534/EM-1/10 z 2 czerwca 1943 r. pułkownika Gentis w Sidi Bel Abbes. RMLE był pułkiem piechoty początkowo przydzielonym do 2 Dywizji Pancernej., a następnie do 5 Dywizji Pancernej. pod rozkazami gen. de Vernejoul. Formowanie pułku w lipcu ‘43 miało miejsce w Fezie w Maroku. , a następnie w Ain-Mesdou i Fort-Prioux, ostatecznie 2 i 3 batalion RMLE umieszczono w Meknes a 1 batalion w Fezie. 9 sierpnia 1943 odbyła się inspekcja i sprawdzenie stanu gotowości dokonana przez de Gaulle'a, a 7 grudnia przez gen. Giraud. Pułk został wyposażony w amerykański sprzęt. W grudniu ’43 trzy bataliony RMLE zostały, zgodnie ze standardami wojsk amerykańskich, przydzielone do tzw. Combat Command (CC). 1 Batalion płk d'Oleon do CC5, 2 Batalion do CC4 z płk Schlesserem i 3 Batalion do CC6 z płk Tritschlerem, który zresztą był dowódcą pułku. 25 grudnia 1943 r. ostatecznego przeglądu pułku dokonał gen de Lattre de Tassigny, oddziały były gotowe ruszyć do boju. Przez pierwszą połowę 1944 trwały intensywne ćwiczenia , dopiero po D-Day oddziały RMLE zostały przerzucone do Francji. Od jesieni 1944 oddziały walczą już we Francji. Bataliony biorą udział w walkach o Belfort i Miluzę, gdzie odgrywają istotną rolę w zajęciu tych miejscowości. Wyzwolenie Alzacji francuskiej to w dużej mierze zasługa RMLE, dowódca pułku, płk Tritschler z powodu choroby musiał opuścić pułk, wkrótce umiera 7 lutego 1945 r. po nim dowodzenie przejmie płk Gaultier. W 1945 r. oddziały RMLE biorą udział w walkach już na terenie Niemiec, m.in przełamując Linie Zygfyda,, staną się częścią okupacyjnych sił francuskich w pierwszych miesiącach 1945 r. Tocząc ciężkie walki jeszcze w ramach operacji Kolmarskiej (Colmar). W Niemczech RMLE będzie walczyć u podnóża Alp oraz w rejonie Stuttgartu. W czerwcu 1945 r. główne oddziały pułku są luzowane i przenoszone do Algierii. 2 lipca 1945 RMLE został przekształcony w 3 REI.

Za udział w II wojnie pułk otrzymał kolejne cytacje za: Tunezja- rozkaz armii z 21.02.1943; Alzacja – decyzja ministerialna nr 900 z 2.07.1945; Stuttgart – decyzja ministerialna nr 908 z 2.07.1945; nadanie Unit Distinguished Badge – rozkaz generalny nr 41, Waszyngton 6.05.1946.

Odznaka RMLE w czasie 2 wojny powstała w 1944, a została wprowadzona na przełomie marca/kwietnia 1945, napis FRANCE d’ABORD jest nawiązaniem do motta 5 Dyw.Pancernej.

Pułk w Algierii przebywał dość krótko. 6.01.46 wyrusza z Fezu do Marsylii a następnie do Aubagne, skąd udaje się do Marsylii i 31.03 wypływa do Indochin (1,2 Batalion) na statku ‘Johann de Witt’, 24.05 wypływa reszta pułku (3 Batalion) na statku ‘Pasteur’. 25 kwietnia 1946 r. 3 REI wyruszył do podboju Indochin, aby tam zapisać kolejne karty chwalebnej historii. Bataliony stacjonowały w Kochinchinie, kolejno 1 Bat Thu Duc, 2 Bat Bentre, 3 Bat Sadec. Głównym zadaniem było izolowanie granicy z Chinami i Kambodżą, w 1947 przesunięty został do Tonkinu, tam będzie prowadził m.in. ciężkie walki o drogę RC 4. W Indochinach toczyć będzie dramatyczne, krwawe i bohaterskie walki, żeby wspomnieć o najważniejszych; Phu Tong Hoa, Cao Bang, Dong Khe czy Dien Bien Phu. Należy wspomnieć, iż to właśnie 3 REI był prekursorem oddziałów spadochronowych Legii, 1 kwietnia 1948 r. wydzielona została kompania spadochronowa pułku, która dała początek późniejszemu 1 BEP powstałemu 1 czerwca 1949 r. Kompania składała się pierwotnie z 5 oficerów, 12 podoficerów i 101 legionistów. Twórcą jej był porucznik MORIN zresztą sam zaprojektował odznakę kompanii w 1948. Wzorowy żołnierz, ranny w akcji.

Za walki w Indochinach pułk otrzymał cztery cytacje, kolejno: rozkaz generalny nr 34 z 31.05.1947; rozkaz armii z 26.09.1949, potwierdzony przez ministra obrony 2.10.1949 (m.in. za Cao Bang, oraz walki o drogę RC 4); rozkaz armii nr 19 z 28.04.1952 potwierdzony przez ministra obrony 4.05.1952 oraz rozkaz armii nr 44 z 19.10.1955 potwierdzony przez ministra obrony 29.10.1955 (m.in. za walki w Dien Bien Phu – obrona reduty Izabelle)

(nadanie Medalu Kolonialnego dowódcy 3 REI ppłk. Royer podpisane przez gen. Salana)

6 grudnia 1954 r. pułk wraca do Algierii, gdzie zajmuje się pacyfikacją buntujących się mieszkańców, działa przede wszystkim w regionie północnej Konstantyny. Bierze udział w licznych operacjach skierowanych przeciwko partyzantom, żeby wspomnieć o najbardziej znanych „Etincelles”, „Jumelles” (lornetka), „Pierres Precieuses”, „Ariege”. Pod koniec 1962 r. pułk zostaje skierowany do Strefy Zamorskiej nr 3, 23 sierpnia 1962 ustanowiony zostaje nowy garnizon w Diego Juarez w północnej części Madagaskaru. Zadaniem pułku jest stworzenie bazy interwencyjnej w strefie Oceanu Indyjskiego. W 1967 r. jedna kompania zostaje przeniesiona na Komory, następnie na Mayotte, gdzie pozostaje do dziś tworząc DLEM.

Na Madagaskarze pułk stacjonował do 1973 r. kiedy to został przerzucony do Gujany francuskiej w której pozostaje do dziś. Głowna baza (od 11.09.73) znajduje się w Kourou (koszary Forget), a głównym zadaniem pułku jest zapewnienie bezpieczeństwa francuskim instalacjom lotów kosmicznych (CNES), zwanej obecnie Centre Spaniel Guyanaise (CSG), z których wystrzeliwane są rakiety kosmiczne Arianne.

3 REI brama, zdjęcie z archiwum Legii Cudzoziemskiej

Dzisiejsza struktura 3 REI uległa przekształceniu w porównaniu do pierwotnego podziału na bataliony czy kompanie. Dzisiaj 3 REI składa się z kompanii dowodzenia i zabezpieczenia CCS, kompanii piechoty 2 Cie, która po reorganizacji w 2007 stała się największą kompanią piechoty w armii francuskiej, licząca 186 ludzi

kompanii wsparcia CEA powstałej 2.08.1999, a której zadaniem głównym jest ochrona instalacji kosmicznych

oraz 2 modułów PROTERRE (kompanie rotacyjne), które powstały na bazie dawnych kompanii 3 REI, 3 Cie i 4 Cie, które w czerwcu 2003 przekształcono w moduły rotacyjne PROTERRE.

Odznaka CCS, to sześciobok (ma ponoć przypominać kontur Francji), wprowadzona w 1981 r. przez dowódcę kompani kpt. Paulin.

Osobnym elementem związanym z 3 REI jest Le Centre d’Entrinement en Forêt Equatoriale (CEFE) znajdujące się w obozie SZUTS w Regina, powstałe 22.09.1987, teren ośrodka szkoleniowego do walki i przetrwania w dżungli to 151 hektarów plus kolejne 900 hektarów na których odbywają się szkolenia w terenie. Rocznie szkoli się w bazie około 1800 żołnierzy z różnych formacji armii francuskiej oraz z armii obcych państw. Szkolenie w tych warunkach uznawane jest za jedno z najtrudniejszych na świecie.

CEFE zdjęcie z archiwum Legii Cudzoziemskiej

Odznaka CEFE występuje w nowej wersji, przedstawiając jaguara, granat z siedmioma płomieniami 3 REI z napisem Aguerissement lub Jungle – dla szkolonych słuchaczy oraz wersja dla instruktorów. Odznaki wprowadzone w 2005 r.

Żołnierze 2 Kompanii 3 REI wzięli udział w operacji CARBET czyli interwencji na Haiti w 2004. Dowództwo pułku oraz żołnierze 2 Cie działali na Haiti od 3 marca do 27 czerwca 2004.

Adres 3 REI

Quartier FORGET

BP 737

97310 KOUROU

Guyane Francaise

Tel : 05.94.33.88.00 (centrala)

Sztandar pułku jest jednym z najbardziej odznaczonych w całej armii francuskiej. Znajduje się na nim motto pułku HONNEUR ET FIDÉLITÉ oraz nazwy miejsc upamiętnionych w dziejach regimentu, kolejno:

Camerone 1863

Artois 1915

Champagne 1915

La Somme 1916

Les Monts – Verdun 1917

Picardie – Soissonnais 1918

Vauxaillon 1918

Maroc 1921 – 1934

Djebel Mansour 1943

Alsace 1944 – 1945

Stuttgart 1945

Indochine 1946 – 1954

Ostatni zapis, który wprowadził rozkaz z 19.11.2004 pozwala na umieszczenie na sztandarach jednostek zapisu kampanii algierskiej do tej pory pomijanej, ostatni zapis to:

AFN 1952 – 1962

Pułk odznaczony został także licznymi medalami:

Krzyż Kawalerski Legii Honorowej

Medaille Militaire

Krzyż Wojenny 1914-1918 z 9 palmami

Krzyż Wojenny 1939-1945 z 3 palmami

Krzyż Wojenny T.O.E. (Theatres d’Operations Exterieus)

Merite Militaire Cherifien

Ordre de la Tour et de l’Epee du Portugal

Medal Ochotników Katalońskich

Dodatkowo amerykańskie odznaczenie Unit Distinguished Badge z belką “Rhine-Bavarian-Alps” oraz cywilne Medaille de Vermeil.

Podwójny fourragere (dwa sznury naramienne) w kolorach Krzyża Wojennego 1914-18 i Legii Honorowej z dwoma oliwkami oraz fourragere w kolorach Medaille Militaire

Gwoli wyjaśnienia, sznur Legii Honorowej jest czerwony, znajdują się na nim dwie tzw. oliwki, jedna (dolna) jest w górnej połowie czerwona, oddzielona od dolnej połówki białym paskiem, a dolna część jest zielono czerwona , w kolorach Krzyża Wojennego). Oliwka w tej kombinacji kolorystycznej (Legia Honorowa i Krzyż Wojenny) przysługuje jednostkom, które uzyskało od 9 do 11 cytacji (rozkazów pochwalnych) armii. Pułk w I wojnie otrzymał ich 9. Druga oliwka znajdująca się nad opisaną wcześniej jest za II wojnę światową, w kolorze Krzyża Wojennego, czyli zielono-czerwona. Nadawana jest ona jednostkom, które otrzymały 2-3 cytacje. Pułk otrzymał ich 3.

Sznur w kolorze Croix de Guerre 1914-18 jest zielono-czerwony.

Trzeci sznur jest w barwach Medaille Militaire, żółty z zielonym. Jest na nim jedna oliwka, w barwach Krzyża Wojennego TOE (błękitno-czerwona) przyznana za 4 cytacje za Indochiny. Należy wspomnieć, iż 3 REI to pierwszy pułk w armii francuskiej, który dostał ten fourragere.

Święto pułku obchodzone jest 14 września na pamiątkę spektakularnego przełamania niemieckich linii obronny zwanych Linia Hindenburga na równinie Laffaux, święto nazywane jest „Féte de la Fourragère”.

Odznaka pułku powstała w 1950 r., homologację otrzymała 25.03.1987 G 3426, nawiązuje ona swoim kształtem do odznaki RMLE z 2 wojny.

Pieśnią pułku jest Anne-Marie

Mein Regiment, mein Heimatland

Meine Mutter hab'ich nie gekannt

Mein Vater starb schon fruh im Feld, ja Feld

Ich bin allein auf dieser Welt. (bis)

Anne-Marie, das ist mein Nam'

Den ich vom Regiment bekam

Mein ganzes Leben lasse ich, ja ich

Fur's Bataillon da sterbe ich. (bis)

Wenn's Regiment fruh ausmarschiert

Der Tambur seine Trommel ruhrt

Tausch ich mit keiner Furstin nicht, ja nicht

Sie lebt nicht glucklicher als ich. (bis)

Ein Offizier den mag ich nicht

Weil er den Maedchen viel verspricht

Ein Legionaer nur soll es sein, ja sein

Ihm schenke ich mein Herz allein. (bis)

Refren

Mein Name ist Anne-Marie

Ein jeder kennt mich schon

Ich bin ja die Tochter vom ganzen

Bataillon

3 RE album FEZ lata '30